به گزارش صبح الوند، 

روز گذشته رسانه ها خبری مبنی براینکه «تعدادی از نمایندگان مجلس یازدهم از قبول هدیه یک نهاد دولتی امتناع کرده اند» را به نقل از احمد امیرآبادی عضو هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی، منتشر کردند.

امیرآبادی در این اظهاراتی عنوان کرد: «روز گذشته جلسه‌ای برای معارفه نمایندگان استان تهران در یکی از سازمان‌های وزارتخانه‌ای در تهران برگزار شد بود که در پایان این جلسه تعدادی کارت هدیه به نمایندگان ارائه شد اما تمامی نمایندگان این کارت هدیه‌ها را بازگرداندند.»

پس از بررسی های صورت گرفته از سوی خبرنگار سیاسی دانا، یک منبع مطلع اعلام کرد که میزبان نمایندگان در این جلسه یک وزارتخانه «نظارتی» دولتی بوده است و کارت های هدیه نیز از سوی سازمان زیر مجموعه این وزارتخانه به نمایندگان اهدا شده اما نمایندگان مجلس از پذیرفتن آن خودداری کردند.

گفته می شود نمایندگان حاضر در این جلسه از منتخبین تهران و شهرستان های اطراف تهران بودند.

انتهای پیام/ک

به گزارش صبح الوند، 

بیننده تلویزیون بیش از هر چیزی، برای دنبال کردن یک مطلب به داستان و ماجرا نیازمند است و داستان و ماجرا هم، به گره و نقاط عطف. در واقع شخصیت پردازی و زمانی که به آن اختصاص داده می‌شود، در ساختار فیلمنامه مشخص و معین است. کش دادن آن نمی تواند رضایت مخاطب را در پی داشته باشد.

از طرفی کش دادن یک داستان بدون گره و نقاط عطفی که سرجای خودش قرار گرقته باشد، نه تنها نمی‌تواند جذاب باشد، بلکه مخاطب را دل زده کرده، حوصله اش را سر می برد و باعث می شود تا بیننده ریزش داشته باشد. این ویژگی مختص سریال هم نیست بلکه حتی در فیلم‌های سینمایی هم که حادثه محرک و نقاط عطف سر جای خودشان ننشسته‌اند، صادق است.

اما بنظر می رسد که این اصل، مدتی است در سریال‌های ایرانی گم شده و سازندگان بی توجه به چارچوب یک فیلمنامه خوب و استاندارد، تا می‌توانند به اصطلاح آب به فیلم می بندند و داستانی را که روایتش آن چنان که باید و شاید، گره خاصی ندارد کش می دهند.

چند روزی است که سریالِ خوش ساختِ «زیر خاکی» جای خود را به سریال «پرگار» داده است. شاید برای قضاوت زود باشد، اما همین چند قسمت آن قدر بی هیجان و بدون هیچ اتفاق خاصی جلو رفته است که حوصله بیننده را سر برده است. 5 قسمت می گذرد، نه گره‌ای، نه حادثه محرکی و نه حتی شخصیت‌پردازی‌های جان داری که به جذابیت کمک کند. چند قسمت برای معرفی شخصیت های یک سریال نیاز است و چقدر مخاطب باید عذاب بکشد تا سریال اصطلاحا راه بیافتد.

فیلم سینمایی هم نیست که بگویی پولش را داده‌ام و حوصله کنم، بگذارم به جایی برسد؛ این یک سریال است. اگر نتواند در ابتدا جذابیتی داشته باشد، مخاطبِ کنترل به دست، ترجیح میدهد که کانال را عوض کند و این گونه است که یک سریال با وجود هزینه زمانی و مالی عملا هیچ گونه نتیجه فرهنگی و حتی سرگرمی در پی نخواهد داشت.

در واقع این کش دادن یک داستان بدون هیچ گونه جذابیت، باعث می شود تنها تایم بیشتری از آنتن پر شود، آنتی بی مخاطب!

«پرگار» را مثال زدیم، در صورتی که سریال‌های زیاد دیگری هم در این مدت به خصوص در چند سال اخیر بوده است که علی رغم داشتن فصل اول و استقبال از آن، در فصل دوم به خاطر همین نداشتن گره و کش دادن بیهوده و بی هدف داستان، مخاطبان خود را از دست داده، نمونه بارز آن را می‌‎توان در «بچه مهندس 2» دید، سریالی که در فصل اول جذاب بود، اما در فصل دوم هیچ هدفی نداشت و تنها یک عشق دوران نوجوانی آن هم از نوع بدون هیچ گونه فراز و فرودی را دنبال می‌کرد، اما همان طور که در فصل 3 این سریال شاهدیم وجود گره‌ها و اتفاقات زیاد و گاهی حتی پی در پی باعث شده تا با وجود تمام انتقادها، مخاطب این فصل را از فصل دو بیشتر بپسندد.

ولی اوج ماجرا شاید در سریال «سرباز» شبکه سه معنی و مفهوم پیدا کند. سریالی که پخش آن در ماه رمضان شروع و کماکان ادامه دارد. درام «سرباز» آنقدر الکن و کم‌کشش بوده که صدای ناصر طهماسب به عنوان نریشن جذابش نکرده است آن هم برای بیننده‌ای که پس از یک روز بلند و خسته‌کننده روزه‌داری در ماه رمضان و پس از افطار پای تلویزیون نشسته تا سریال ببیند، تازه باید با نریشن‌گویی‌های صدایی مستند بفهمد داستان از چه قرار است؛ از سویی دیگر کاراکتر‌های مجموعه و حتی نقش‌آفرینی‌های «سرباز» به نوعی دچار سردرگمی و بلاتکلیفی هستند که قاعدتاً ناشی از ضعف درام است. سریالی که می‌خواهد اثری روان‌شناسی و فلسفی باشد، اما در دراماتیزه کردن ماجرا مشکل دارد؛

وقتی صدای رئییس هم درآمد!

نمونه دیگری را که می‌توان مثال زد، سریال ستایش 2 است که در نهایت نیز مورد استقبال مخاطب قرار نگرفت. در واقع این آب بستن و کش دادن آنقدر شدید شد که در نهایت حتی صدای ضرغامی رئیس وقت صدا و سیما را نیز درآورد، تا جایی که در آن زمان تابناک نوشت؛ «ضرغامی نسبت به بی محتوا بودن و به درازا کشاندن فیلم معترض بوده و دستور داده است ‌اگر مشکل این فیلم با بازتدوین حل نمی شود، جلو‌ پخش آن از همین آغاز گرفته شود تا تهیه کنندگان بدانند ‌هر چیزی را نباید برای پخش تحویل صدا و سیما دهند»

در کل می‌توان گفت که سریال‌های چند سال اخیر از ضعف جدی فیلمنامه رنج می برد، گره‌هایی که یا بدون اتفاقی خاص کش داده می شود و طولانی می شود و یا در پایان داستان و برای جمع کردنِ فیلم، ناگهان باز می‌شود و این هر دویش موجب نارضایتی مخاطب خواهد شد.

نداشتن گره‌های مناسب، نقاط عطف بجا و ابتدا و انتهای نامناسب فیلمنامه باعث می شود تا نویسنده برای جبران آن به حاشیه کشانده شود، حاشیه‌هایی بی ربط که حذف آن هیچ ضربه ای به فیلم نخواهد زد.

البته سریال‌های شبکه نمایش خانگی نیز با وجود این همه زرق وبرق‌های زیادی که برای جذب مخاطب به کار می برند، از همین ضعف جدی رنج می برند. مدتی قبل بود که کش دادن بی دلیل سریال «دل»، صدای منتقدان و مخاطبان را درآورد. منوچهر هادی در برخی قسمت‌ها 7،8 دقیقه ابتدایی را با «آنچه گذشت» آغاز و در طول فیلم نیز زمان‌‌ زیادی را با موزیک ویدئوهای طولانی پر کرده بود و عملا چیزی از داستان را آن طور که باید جلو نمی برد. این آب بستن به سریال‌های لاکچری چه معنایی جز خالی کردن جیب مردم دارد؟!

البته منوچهر هادی که یکی از پرکارترین کارگردان‌های سال‌های اخیر است، در رابطه با این انتقادها پاسخ داده است که «بیننده فکر می‌کند تنها یک کلیپ سه دقیقه‌ای می‌بیند. اما برای ساخت آن کلیپ شاعر باید شعر بگوید، خواننده روی کلیپ بخواند و ضبط کند و تمام این موارد وقت بیشتری را از من می‌گیرد تا بخواهم سه دقیقه، دو بازیگر را کنار یکدیگر قرار دهم و آنها مقابل هم بایستند و دیالوگ بگویند. ضبط سکانس‌هایی که دو بازیگر دیالوگ دارند برای من سخت نیست.»

مخاطب چه می خواهد؟

واقعیت این است که سختی کارِ کارگردان برای تولید یک اثر آن چنان برای مخاطبان اهمیتی ندارد؛ آن چه اهمیت دارد این است که مردم بیش از هر چیز، دلشان می خواهد قصه بشنوند و یا قصه‌ای را ببیند، آن‌ها پول نمی دهند تا موزیک ویدئو ببینند.

در رابطه با سریال نیز وضعیت همین است؛ مخاطبی که ساعت بودن در خانه و خانواده را با دیدن تلویزیون یکی می کند، دوست ندارد بنشیند تا چند قسمت بگذرد و تازه یک اتفاق بیفتد. این نوع سریال‌ها قطعا نمی‌توانند مانند آن چه در سریال‌هایی با فیلمنامه قوی شاهد هستیم ماندگار باشند.

به گزارش صبح الوند، 

مجید دیبافر در گزارشی نوشت :در روزهای کرونایی که ویروس کوید۱۹ همه کشورهای دنیا را در برگرفته است و زندگی اجتماعی انسان ها را تحت الشعاع قرار داده است ؛ اتفاقات بد و خوبی برای ما انسان ها رقم خورده است.
سبک شدن زمین از آلایندهای صنعتی ، پاکی هوای اطراف زندگی مان ، کاهش دمای زمین ، نزدیکی بیشتر انسان ها به یکدیگر به لحاظ عاطفی و احساسی و .... از ویژگی های مثبت روزهای کرونایی است.
از بین رفتن انسان ها بر اثر این بیماری و بیکاری و ضربه های اقتصادی شدید به صنعت کشور و ..... از ویژگی های منفی این بیماری است که می توان بدان اشاره نمود.
اما اگر بخواهیم امروز راجب قشر زحمت کشی که وظیفه سلامتی و پیشگیری از بیماری های عضلانی و اسکلتی را برعهده دارد سخن برانیم ، قطعا کلمات نمی توانند این مسیئولیت را به خوبی ادا کنند .
قشری که با نهایت وجودش برای تربیت جسمی و روحی ورزشکارانش گام بر میدارد و از کم ترین ها برخوردار می شود .مربیانی که سخت ترین ها را تحمل می کنند و بیشترین بازدهی را برای جامعه به ارمغان می اورند .
شرایط کرونا و تعطیلی باشگاه ها به بسیاری از مربیانی که تنها شغل شان مربیگری است ، ضربه اقتصادی و روحی وحشتناکی وارد نمود .
براستی جایگاه یک مربی ورزشی که نقشی پر ارزش در زمینه سلامتی ایفا می کند ، کجاست ؟

مربی اسمی است که هنوز جایگاهی در کشور ما ندارد.نه بیمه ای و نه حداقل دستمزد مشخصی . حداقل ها هم برای یک مربی تعریف نشده است.
مربی بهترین لحظاتش را برای تربیت شاگردانش می گذارد تا نیروی انسانی جامعه سالم تر بتواند به کارش ادامه دهد
اما در سخت‌ترین لحظات همیشه تنهاست .تعطیلی باشگاه ها در دوران کرونا ویروس خیلی از مربیان را از گود مربیگری بیرون راند .
مربیانی که تنها منبع درآمدی شان فقط از این راه بوده و هست برای تامین معاش خانواده شان باید چه کاری انجام دهند ؟
وظیفه مسئولین در این زمینه چیست ؟؟؟
اسم‌مربی قدمتی به پهنای عمر زمین دارد.
همیشه پشت هر نام قهرمانی
نام مربی یا مربیانی است که فداکارانه برای تربیت شاگردانشان جنگیده اند.

این بار نه از رضامهماندوست
نه از محمدبنا
نه از رسول‌خادم
نه از فریبرز عسگری
نه از حسین اوجاقی

به عنوان مربیان موفق یاد می کنیم
بلکه از مربیانی یاد می کنیم که در عرصه سخت اقتصادی امروز کمرشان خم شده است اما خم به ابرو نمی آورند.
تمام دارایی شان یک باشگاه و شاگردانش هست
اما دیگر توانی برای ادامه دادن برایشان باقی نمانده است.
اگر رمان پائلو کوئیلو که #برنده‌تنهاست را خوانده باشی متوجه میشوی که مربی‌تنهاتر‌است آن هم با درامی رنجور تر و غصه دار تر.

میدانم درونت پر است از صداهای پر از بغض اما مربی میدانم روزهای پرستاره
در راه است.

باشد روزی بیاید که جایگاه مربی و استاد

که نه در حرف
بلکه در عمل در اوج باشد.

به گزارش صبح الوند، 

سنگ فرش کردن پیاده راه های همدان را می توان یکی از طرح های تقریبا بزرگ شهرداری بیان کرد که به لحاظ تردد و شکل ظاهری زیبایی خاصی به شهر بخشید، البته نظر شهروندان متفاوت است و عده ای معتقدند به علت نبود ماشین ها، تردد و رفت و آمد با مشکل مواجه شده و عده ای آن را طرح خوبی می دانند.

سنگ فرش کردن خیان های میدان امام خمینی شهر همدان که با هزینه های هنگفتی انجام شد به دلیل بی تدبیر مسئولان شهری و مدیریت شهری با یک شکست سنگینی مواجه شد.

طرح های بدون کارشناسی شده و دقیق، عدم نظارت در اجرا و بی توجهی به هدر رفت منابع و سرمایه مالی و انسانی و … از جمله دلایلی است که علاوه بر اینکه باعث کسادی بازار بسیاری از کسبه ها و حیف و میل بیت المال شد.

شهروند همدانی با چندین پلاستیک میوه و مایحتاج به خبرنگار ما گفت: اکثر مردم همدان خرید های خود را از سرگذر انجام می دهند و قبل از سنگ فرش بعد از خرید بلافاصله سوار ماشین های تاکسی و اتوبوس می شدیم و راحت به منزل می رسیدیم.

وی ادامه داد: اما حالا ماشین در این خیابان وجود ندارد و مجبوریم مسافت طولانی را با این همه بار طی کنیم تا به ایستگاه اتوبوس یا تاکسی برسیم که خیلی مشکل است و مجبوریم بعد از خرید بلافاصله دربست بگیریم که به لحاظ هزینه ای به صرفه نیست.

شهروند دیگر همدانی که با دوچرخه ای فرزند خود را می برد از وجود سنگ فرش ها احساس رضایت کرد و افزود: عصر ها معمولا اکثر مردم در این پیاده راه پیاده روی می کنند و فرزندان خانواده ها می توانند با خیال راحت از وسایل بازی این مکان استفاده کنند.

اما در این بین پیاده راه خیابان اکباتان همدان علیرغم سنگ فرش مناسب همچنان محل تردد ماشین ها و وسایل نقلیه است که علت آن را از مسئولین جویا شدیم.

در طرح اولیه پیاده راه اکباتان قرار نبود کل خیابان سنگ فرش شود

حسین افشاری، فرماندار شهرستان همدان به خبرنگار عصر همدان گفت: در طرح اولیه پیاده راه اکباتان قرار بود تا نصفه و نزدیک مسجد صاحب الزمان سنگ فرش شود ولی تا انتهای خیابات اکباتان انجام شد.

وی ادامه داد: عبور و مرور وسایل نقلیه در این پیاده راه مقطعی است و شورای شهر و شهرداری باید در خصوص تغییر طرح اولیه پاسخگو باشند.

در خصوص پیاده راه اکباتان به زودی تصمیم گیری می شود

کامران گردان رئیس شورای شهر همدان نیز اظهار داشت: به علت مشکلات اقتصادی که امروزه گریبانگیر همه است اجازه تردد و عبور و مرور وسایل نقلیه داده شده است و به زودی جلسه ای در این خصوص تشکیل و تصمیم گیری می شود.

علی رحیمی فر رئیس کمیسیون عمرانی شورای شهر گفت: طرح تفضیلی پیاده راه اکباتان تا انتها نبود و تا وسط های خیابان باید سنگ فرش می شد اما همیشه همه طرح ها کارشناسی شده اجرا نمی شوند.

وی عنوان کرد: در این طرح نیز سنگ فرش کردن تا نصفه به لحاظ هارمونی جالب نبود و در انتها به این نتیجه رسیدند که تا انتها سنگ فرش کنند و از طرف دیگر کسب و کار بازاریان آن منطقه کم رونق شد که در نهایت مقرر شد برای مدت کوتاهی تردد وسایل نقلیه را داشته باشیم تا تصمیم گیری شود.

اما در این میان جای سوال است؟ آیا این حیف و میل و بی تدبیری و نداشتن برنامه مدیران شهرداری و شورای شهر همدان نیست!؟

چرا برنامه ریزی ها انجام و اجرا می شود اما می بینیم که بعد از کلی هزینه بازهم روال مثل سابق است!؟

اجرا کردن یک طرح با این هزینه ها بدون نظر کارشناسی و در نهایت تغییر دادن آن، حیف و میل کردن بیت المال نیست ؟

انتهای پیام/ آ

به گزارش صبح الوند، 

دی ماه ۹۷ سکان ورزش استان همدان از دستان رسول منعم گرفته شد و به محسن جهانشیر مدیری از خطه سمنان سپرده شد در مدت تقریبا ۱۷ ماه از مدیریت جهانشیر همچنان دومینوی تغییرات ادارات شهرستان های استان همدان ادامه دارد.

ملایر رکورددار تغییرات و بلاتکلیفی

رکورددار این تغییرات شهرستان ملایر بوده در ۵ خرداد ۹۸ یوسف خدرویسی به عنوان سرپرست اداره این شهرستان معرفی شد اما عمر مدیریتی آن ۲ ماه هم دوام نیاورد و به مدت ۶ ماه ورزش ملایر در بلاتکلیفی به سر می‌برد که با واکنش فرماندار ویژه ملایر رو به رو شد بعد از گذشت ۶ ماه جمال لطیفی آذر ماه ۹۸ به عنوان سرپرست جدید این شهرستان معرفی شود عمر مدیریتی وی هم به بیشتر از ۵ ماه نرسید و بالاخره حمیدرضا سپهری نیا اردیبهشت ماه ۹۹ به عنوان سرپرست اداره ورزش و جوانان ملایر معرفی شد و باید دید این مدیر چند ماه در این مسند باقی خواهد ماند.

همدان ۲ تغییر در یکسال

اداره ورزش و جوانان همدان نیز که یک سال از عمر آن نمی‌گذرد ۲ بار با تغییر مدیریت مواجه شد ملیحه براز ۲ اردیبهشت ۹۸ به عنوان سرپرست این اداره معرفی که در عمر یک سال مدیریت خود هیچگونه اقدامی انجام نداد و سرانجام ۲ خرداد ۹۹ علی رشیدی به عنوان سرپرست اداره ورزش و جوانان همدان معرفی شد.
براز دومین بانوی منصوب شده جهانشیر بود که در یک انتصاب اشتباه برکنار شد.

اسدآباد

اداره ورزش و جوانان اسدآباد هم در مدتی کوتاه با دو تغییر مواجه شد در ابتدا فروردین ۹۸ مهتاب سرمدی به عنوان سرپرست اداره ورزش و جوانان این شهرستان معرفی شد و در عرض چندین ماه در آبان ماه ۹۸ حمیدرضا رجبی به جای سرمدی معرفی شد.

بهار

اداره ورزش و جوانان بهار نیز در مدت مدیریت جهانشیر دو بار شاهد تغییر مدیریت بود و جمال لطیفی تیر ماه ۹۸ به عنوان رئیس این شهرستان معرفی شد و باز هم چندین ماه بعد جای خود را به علیرضا صفی زاده داد.

تویسرکان و نهاوند

محسن شایسته و رامین درویشی هم در همین ماه به عنوان سرپرست های ادارات ورزش تویسرکان و نهاوند معرفی شدند.
عدم ثبات و تغییرات متعدد ادارت ورزش شهرستان های استان همدان به طور قطع نشان از بی تدبیری و عدم کارشناسی مدیریت دستگاه ورزش استان همدان در ۱۷ ماه مدیریت خود است.

✍️ محمدرضا بهرامی صفت

به گزارش صبح الوند، 

شهر کوهستانی همدان در فصل بهار و تابستان با بازگشایی گلخانه ها و شرایط آب و هوایی مناسب بعنوان قطب پرورش گل و گیاه و نشاکاری در غرب کشور معروف است.

به گزارش صبح الوند، 

فرمانده نیروی هوا فضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از نمایشگاه دستاوردهای جدید گروه صنعتی ایران خودرو و پروژه های فن‌آورانه محصولات این خودروساز در سال جهش تولید بازدید کرد.

https://www.dana.ir/File/File/1878337

انتهای پیام/ا

۱۳۹۹ جمعه ۹ خرداد | ساعت:15:26

به گزارش صبح الوند، 

فضای مجازی یک مفهوم فردی و همچنین بین المللی است که یک فناوری دیجیتال گسترده و بهم پیوسته را توصیف می کند . این اصطلاح از داستانهای علمی و هنری وارد فرهنگ عامه شد ، اما اکنون توسط استراتژیست های فن آوری ، متخصصان امنیتی ، رهبران دولت و ارتش و صنعت و کارآفرینان برای توصیف حوزه محیط جهانی فناوری استفاده می شود. برخی دیگر فضای مجازی را فقط یک محیط مفهومی می دانند که در آن ارتباط از طریق شبکه های رایانه ای اتفاق می افتد. این کلمه در دهه 1990 رواج پیدا کرد که استفاده از اینترنت ، شبکه و ارتباطات دیجیتال همه به طرز چشمگیری در حال رشد بود و اصطلاح فضای مجازی توانست بیانگر ایده ها و پدیده های جدیدی باشد که در حال ظهور بودند.
عموماً وقتی که صحبت از فضای سایبری و مجازی می‌شود، قریب به اتفاق ما متوجه سایت‌ها و صفحات وب می شویم حال آنکه این فضا بسیار گسترده و وسیع است که مهمترین ابعاد آن عبارتند از شبکه‌های خبری و اجتماعی مجازی چند لایه، بازی های آنلاین، آموزشگاه های الکترونیک، اتاق های گفتگو، بانک های اطلاعاتی دیجیتال و ... که در کنار سایر تولیدات فرهنگی مثل فیلم ها و انیمیشن ها که با کمک ابزارهای رایانه ای، سطح و فرآیندهای جدیدی پیدا کرده اند.

امروزه فضای مجازی و استفاده از اپلیکیشن ها جزیی از زندگی مردم شده است و می توان با حساسیت بسیار ویژه ای با این پدیده جهان شمول مواجه شد .
متاسفانه علاوه بر اینکه فضای مجازی می تواند بسیار مفید و موثر باشد اما آثار منفی آن در کشور ما بیش از پیش نمایان شده است .
علت چیست و چرا ؟

نوعی رها شدگی در فضای مجازی وجود دارد و این باعث بوجود آمدن بسیاری از نابسمانی ها شده است .
کودکی که هنوز به پختگی رفتاری و تشخیص هنجار و ناهنجار نرسیده است ، با در دست داشتن یک گوشی تلفن به روز و وصل شدن به اینترنت وارد دنیایی از اطلاعات می شود .
اطلاعاتی که می تواند ذهن کودک را شکوفا یا تخریب کند که متاسفانه به دلیل عدم کنترل بسیاری از خانواده ها و نداشتن اطلاعات و اموزش لازم در این زمینه ، در بیشتر مواقع جنبه منفی بیشتر نمایان می شود .
فضایی به نام اینستاگرام که یک شب می توان معروف شد و طرفداران خاصی پیدا کرد جزو محبوب ترین اپلیکیشن ها در بین جوانان است .
سلبریتی ها و یا به اصطلاح شاخ های فضای مجازی می توانند با پیام های خود ذهن مخاطبشان را تسخیر کنند .
اگر آموزش لازم در جهت استفاده از این فضا صورت نگیرد ، می تواند زندگی فرد را دچار اختلال نماید .
فردی که کمترین سودی برای یک جامعه ندارد و با ادبیات زننده و زشت جزو پرطرفدارهای فضای مجازی میشود در حالی که پزشکی که روزانه جان انسان های زیادی را نجات می دهد و در فضای مجازی کمترین بازدید کننده را دارد یعنی یک جای کار می لنگد .
تبدیل ناهنجاری ها به هنجار ، الگو شدن آدم های اشتباهی و تو خالی بدترین اتفاقی است که می تواند در این فضا بیفتد و منجر به سقوط اخلاق در یک جامعه بشود .
برای جلوگیری از پیامدهای منفی فضای مجازی به ویژه بر روی دانش آموزان تمام دستگاه ها باید دست به دست یکدیگر بدهند تا مشکلات سریعتر مرتفع بشود .
دانش اموزانی که تیکه کلام های روزانه شان را از شاخ های فضای مجازی می گیرند و در واقع خلا های درونی شان در این فضا پر می کنند ، آینده آسیب پذیری را برای خود، خانواده و جامعه خویش رقم می زنند .
غالبا ذایقه دانش اموزان و کودکان درفضای مجازی بسیار تلخ است و برای شیرین کردن این ذایقه نیازمند تلاش جمعی و استفاده از نظرات نخبگان و دانشگاهیان است .

حرف آخر :
فضایی مجازی تیغی دو لبه است که هر چه قدر آگاهی و فرهنگ مخاطبین آن بالاتر برود میتواند کارکرد مثبتی را از خود نشان دهد در غیر این صورت باید منتظر پیام های منفی آن بود .
یک شب نمی توان چاره اندیشی کرد و با فیلتر کردن نمی توان این عطش را بر طرف کرد .راه حل در آموزش است و آموزش در خانواده و مدارس شکل می گیرد .
مدیران و تصمیم سازان فضای مجازی باید متخصص این کار و اهل فرهنگ باشند .
تخصص گرایی و سپردن کار به کاردان می تواند بسیاری از مشکلات را حل نماید .
رها شدگی فرزندان ما در فضای مجازی نه به نفع خانواده و نه به نفع جامعه است . کنترل کردن و اموزش اصولی می تواند کودکان را به شهروندانی مفید برای جامعه تبدیل نماید که اثار اجتماعی فراوانی دارد .

مجید دیبافر

به گزارش صبح الوند، 

حسین سلاح‌ورزی، نایب رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت:

از هفته بعد با حمایت و موافقت دولت و بانک مرکزی، کارت اعتباری در اختیار دارندگان سهام عدالت قرار می‌گیرد. با این تصمیم سهامداران مجبور به فروش زودهنگام سهام با ارزش خود نیستند و بورس هم از تلاطم و نوسان در امان می ماند.

به گزارش صبح الوند، 

کیانوش جهانپور سخنگوی وزارت بهداشت از شناسایی 2819 مبتلای جدید به ویروس کرونا ظرف 24 ساعت گذشته خبر داد.

وی ادامه داد: از این تعداد 547 مورد موارد بستری بوده است و 2272 مورد هم مبتلایان سرپایی بوده اند.

جهانپور گفت: به این ترتیب تعداد کل مبتلایان در این مدت به 146 هزار و 668 نفر رسیده است.

سخنگوی وزارت بهداشت گفت: این در حالی است که بیش از 114 هزار نفر از مبتلایان در این روزها بهبود یافته و از بیمارستانها و مراکز درمانی ترخیص شده اند.

وی افزود: متاسفانه در 24 ساعت گذشته 50 نفر از هموطنانا فوت کرده اند که به این ترتیب جمع کل فوت شدگان به 7677 نفر رسیده است.

جهانپور خاطرنشان کرد: متاسفانه در حال حاضر 2547 نفر از مبتلایان در شرایط بحرانی این بیماری در بخش های مراقبت ویژه بستری هستند.

به گفته سخنگوی وزارت بهداشت در 24 ساعت گذشته در 15 استان هیچ موردی از فوت گزارش نشده و در 5 استان هم تنها یک مورد فوتی وجود داشته است.

وی با اشاره به این مطلب که استان خوزستان هنوز در وضعیت قرمز قرار دارد گفت: نگران استانهایی چون خراسان رضوی و آذربایجان های شرقی و غربی نیز هستیم.

انتهای پیام/ا